Bugün Herkes…

  Tam bir kaosu andırıyor ortalık. Kulakları tıkayan ve yeri sarsan bir müzik… Bir ses geliyor uzaklardan. Herkes dönüp bakıyor. O kadar müziğin arasından o ses herkese nasıl ulaşıyor? ‘Cehennemden bir zebani seslendi beyler,’ diyor başka bir ses. Onu da herkes duyuyor; adama çevriliyor tüm gözler. Kırklı yaşlarında, zayıf, çok zayıf, çöp gibi bir adam. Bacaklarına yapışmış daracık, mavi bir pantolon, üzerinde beyaz, pembe ve mor üç ayrı t-shirt üst üste… Saçları bir garip. Garip işte anlatamam şimdi. Pistin ortasında. Sağındaki ve solundakiler yanında muhtemelen ama umurunda değilmiş gibi bir hali var. ‘Zebani sesi bu beyler,’ diyor tekrar ve dans etmeye başlıyor. Az önce çıkanla birlikte tüm kızlar ortamı terk ediyor. Adam pistin ortasında bir an yalpalıyor ama düşmüyor. Çok içmiş besbelli. Biri giriyor içeri. Her nasılsa sivil polis olduğunu herkes anlıyor. Hepimiz kaçmaya başlıyoruz. Bugün herkes hem duyuyor hem anlıyor. Herkes çok başarılı ve herkes çok zeki. Sivil polis hiçbirimizi yakalayamıyor. Sivil polis dışında herkes çok hızlı, herkes çok atik. Dans eden adam hem kaçıyor hem dans etmeye devam ediyor. Dışarı çıkıyoruz herkes olarak. Etraf -hiç de çevik olmayan- çevik kuvvet kaynıyor. Bir anda ayaklarımın yerden kesildiğini hissediyorum. Bakıyorum herkes havada. Bugün herkes uçuyor. Dans eden adam hem uçuyor hem dans etmeye devam ediyor.

http://matadam.tumblr.com/post/54463890529/bugun-herkes