Tam şu anda birbirimize sarılsak olmaz mı? Unutsak her şeyi ve yaşanmamış kabul edebilsek yaşanılanları… Dans etsek olmaz mı? Peki birlikte uyusak? Uyumaz mısın benimle?
‘Neredesin,’ diye sordu bana. “Önümde misin, yoksa arkamda?”
‘Hem önündeyim, hem arkanda, aynı zamanda sağındayım, hem de solunda,’ demişti O, Hz. Musa’ya.
Bense; “Önündeyim önünde, dikkat et çarpma,’ diyebildim.
O telaşlandı bir müddet. Sonra benim kalbime ok gibi bir acı saplandı; sonra ben bayıldım. Beni görünce o da bayılmış olacak; gözlerimi açtığımda ikimizin de zeminin döşemesinde yatmakta olduğumuzu gördüm. Güzel yanağı ne kadar da zarif bir şekilde duruyordu yerde. Kaldırdım onu. Yerdeki mermerin boşluk kısımları tam da o güzel yanağının oralarda bir haç işareti yapmış. ‘Tövbe tövbe,’ dedim ve yanağını zarif bir şekilde tekrar zemine bıraktım. İncecik bileğinden nabzını yokladım. Komaya girdi, on üç sene çıkmadı; sonra bir öptüm yanağından, uyandı. Komaya falan girmedi tabii, ama öpünce uyandığı doğru. Hemen açıverdi incecik göz kapaklarını.
Birden ayağa kalkıp ‘İyi misin, sen iyi misin,’ diye sorsaydı, beni ne kadar düşündüğünü ve sevdiğini anlardım hemencik; ama o bunu yapmadı. Olduğu yerden ‘N’oldu bana,’ demekle yetindi. Bir de başının çok ağrıdığından falan bahsetti. Benim kalbimi tutup yere düşüşüm onda pek bir etki yapmamış olacak ki; ‘Allah’tan kafamı çarpmamışım düşerken,’ diyebildi. Biraz narin biraz da bencil biriydi; aynı zamanda da çok kin beslerdi. Duygusuz şıllık, hiç de iyi bir insan değildi; babası değirmenci.
Tüm durumlar can sıkıntısından düğümlendi; tüm bireyler orduya gitti, gidenlerin tümü geri dönmedi ve böyle olunca eksildik maalesef. İçimizden de bir şeyler eksildi. Yayın evleri kapanınca, önceleri çok doğum gerçekleşti, sonra ölümler çok artınca doğumlar da geriledi. Biz eksildik; üç beş kişi kaldık. Bu arada Sait Faik’i de kaybettik tabi.
Hayatım anlayacağın, dünyayı yok etmeden, insansız bıraktık ve farkında olmadan onun ömrünü arttırdık. Böyle olacağını bilsek hayatta bulaşmazdık. Olsun olsun, çok iyi yaptık. İşte şimdi beraber uyuyabiliriz, hem Sait Faik de yok artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder