22.02.2015

Bir deniz ayısı kendisinin bir ayı türü olduğunu iddia ediyor; boşverin.

  Selam dostum -benimle benzer kaderi paylaşan, kelimelerdeki ünsüz benzeşmesi gibi bana benzeyen garip dostum. Bizim hayatlarımız çamurlu yollardan geldiği belli olan bir kamyonun yan yana ve birbirine değmeden, sadece pisliklerini birbirlerine sıçratarak yol alan sol arka iki tekeri gibi yakın ve kirli. Çirkin yollardan beraber geçmiş, pislikleri üzerimize çekmişiz farkında olmadan. Sen ister miydin daha farklı bir hayat? Açıkça söylemek gerekirse; ben istemezdim. Hayatı sorgularız hepimiz. Burada yaptığımız da bu. Ben hayatı sorgularken en küçük parçalarımıza bakmaktan yana bir tutum sergileyenlerdenim. DNA’nın sarmalları gibi; iyi genlerimizle kötü genlerimiz yan yana, dost gibiler ve sanki bizleri ancak birlikte olduklarında bütün yapacakmışçasına duruyorlar; öylece. O sarmallı yapı insanların git-gellerini açıklamaya yetiyor; kararsızlıklarımız, iyi ve kötü yanlarımız, farklı kişilik hallerimiz…
  Kendimizi yeterince tanıdığımıza inanıyor musun, sevgili dostum? Açıkça söylemem gerekirse; ben inanmıyorum. Öncelikle, fiziksel bir madde olarak bedenimizi, nereden ve nasıl geldiğimizi açıklayabiliyor muyuz? Bunları bilmeden kendimizi tanıdığımızı nasıl iddia edebiliriz? Bir deniz ayısı kendisinin bir ayı türü olduğunu iddia ediyor. İnanırsanız. O deniz ayısıyla aynı durumda olmadığımızı kim söyleyebilir? Kim bunun tersini ispat edebilir? Kapüşonlu eşofman gibi yalandan bir heybetle ve beni tersine ikna edebileceğine inanır bir şekilde durma karşımda. Tanımıyorsun beni ve kendini.
  Einstein girdi geçenlerde rüyama. ‘Genel görelilik çok yanlışmış; ben çok büyük bir hata yapmışım. Söyle herkese o kurama güvenerek iş yapmasınlar’ dedi.Ben bir kaç yere ulaşmaya çalıştım fakat beni sallamadılar. Sanki yalancı Mesih’mişim gibi davrandılar bana. Yalancı Mesih olur mu? Mesih yalan söyler mi?
  Ben böyle böyle yedim sanırım kafayı. Çirkin olup çirkin olduklarını kabul etmeyen, üstüne üstlük ilginç ve abartılı tavırlarla yaşayan o garip kızlar gibi oldum.
  Bazen nadiren bir bilinç dalgası geliyor, hemen akabinde tekrar saçmalamaya başlıyorum. Ya da beni buna sizler ve sizin gibiler inandırdı, emin değilim.
  Yaşasın enternasyonalizm!
  Kahrolsun faşizm.
  Ya da boşverin.
  Bizim neslimiz; boşverizm.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder